Większość kalorii w winie pochodzi z alkoholu – a nie z węglowodanów czy cukru – wyjątkiem są oczywiście wina słodkie i bezalkoholowe. Butelka wina (750 ml) zawiera około 550 kcal. Typowy kieliszek (150 ml) to około 110 kcal.
Kilokalorię (kcal) definiuje się jako ilość ciepła potrzebną do podniesienia temperatury 1 litra wody o 1 °C.
W języku potocznym często stosuje się termin „kaloria” mając w rzeczywistości na myśli kilokalorię (kcal). Spotykane jest też oznaczanie kilokalorii przez zapis dużą literą (nie zalecane): 1 Kaloria = 1 Cal = 1 kcal.
Kalkulator wartości odżywczej wina
Tłuszcz w winie
Wino nie zawiera tłuszczu, ponieważ produkowane jest z winogron niezawierających tłuszczu.
Węglowodany w winie
Większość win klasyfikowana jako wytrawne, zawiera około 1–4 g/L węglowodanów, co odpowiada 0,8 do 2,4 kcal w kieliszku o pojemności 150 ml.
Czerwone wina wytrawne zawierają około 1–2 g/L węglowodanów z ekstraktu ze skórek i pestek oraz 0–2 g/L węglowodanów w postaci cukru resztkowego.
Białe wina wytrawne zazwyczaj zawierają 0–4 g/L węglowodanów pod postacią cukru resztkowego (głównie glukozy i fruktozy).
Glicerol w winie
Stężenie glicerolu w winie wytrawnym wynosi zazwyczaj od 4 do 10 g/L, ale w winach z późnego zbioru, dotkniętych szarą pleśnią (Botrytis cinerea), może osiągać poziom nawet 20+ g/L.
Białko w winie
Zakres zawartości białka, który można znaleźć w literaturze, w niepoddanym obróbce winie, zwykle mieści się w przedziale od 15 do 300 mg/L; jednakże opisano też zawartości sięgające nawet 700 mg/L [źródło].
Stężenie białka w białych moszczach i winach wynosi według doniesień lieraturowych odpowiednio 20–250 mg/L i 30–275 mg/L, choć wartości te należy brać ostrożnie, ponieważ powszechnie stosowane metody analizy białka w winie mogą być podatne na zakłócenia (interferencje).
Stężenie białka w winach czerwonych waha się od 50 do 100 mg/L. Niższe stężenie białka w winach czerwonych wynika prawdopodobnie z wiązania się białek z taninami podczas maceracji [źródło].
Sód (sól) w winie
Sód, pobierany z gleby, występuje naturalnie w winogronach (20 mg/kg).
Komunikat wskazujący, że zawartość soli wynika wyłącznie z obecności naturalnie występującego sodu, można zamieścić bezpośrednio w pobliżu informacji o wartości odżywczej żywności, do której nie dodano soli. [Art. 30. rozporządzenia 1169/2011, Zawiadomienie Komisji 2018/C 196/01]
Co prawda nikt (kogo znam) do wina soli nie dodaje, więc wino spełnia powyższy wymóg, ale już sam komunikat „zawartość soli wynika wyłącznie z obecności naturalnie występującego sodu” może przekazywać nieprawdę, np. w przypadku kiedy wprowadzimy do wina sód z bentonitu (bentonit sodowy, bentonit sodowo-wapniowy).
Ilość sodu w winie, po obróbce bentonitem w wysokiej dawce 400 g/hL, wzrasta o 15–25 mg/L. Przy stosowaniu ekstremalnie wysokich dawek bentonitu 2500 g/hL (nie róbcie tego we własnej winiarni!), zaobserwowano wzrost zawartości sodu o 300–400 mg/L (zob. również: Further understanding of bentonite’s impact on metals in wine).
Tabela wartości odżywczej wina
Zawartość składnika odżywczego powinna być wartością średnią* [§]
a) określoną na podstawie analiz laboratoryjnych**,
b) obliczoną na podstawie znanych lub rzeczywistych wartości średnich użytych składników; lub
c) obliczoną na podstawie ogólnie dostępnych i zaakceptowanych danych.
*Wartość średnia oznacza wartość, która najlepiej określa ilość składnika odżywczego zawartego w danym środku spożywczym i uwzględnia sezonową zmienność, wzorce konsumpcji i inne czynniki, które mogą mieć wpływ na zmianę wartości rzeczywistej [załącznik I do rozporządzenia 1169/2011].
**Należy pamiętać o właściwym poborze próbek do badań, dostatecznej liczbie tych próbek oraz pobieraniu próbek z różnych partii produkcyjnych.
Wartości odżywcze publikowane na etykietach powinny być wyrażone jako średnie, więc wyniki kontroli urzędowej, mogą być różne od podanych na etykiecie, o ile mieszczą się w granicach tolerancji, a metoda użyta do ich zdefiniowania jest jedną z trzech dopuszczonych przez Rozporządzenie UE 1169/2011.
Podmioty prowadzące przedsiębiorstwa spożywcze powinny działać w dobrej wierze, aby zapewnić wysoki stopień dokładności informacji o wartości odżywczej. W szczególności podawane wartości powinny być zbliżone do wartości średnich w wielu partiach i nie powinny być ustalane na żadnym z krańcowych poziomów dopuszczalnego zakresu tolerancji.
Tolerancja, czyli o ile można się „pomylić”
| Składnik odżywczy | Zawartość w 100 ml |
Tolerancja w 100 ml |
Przykład | Zaokrąglanie „można podać” |
| Energia | — | — | 298 kJ 72 kcal |
do najbliższego 1 kJ do najbliższej 1 kcal |
| Tłuszcz | <10 g | ±1,5 g | ≤0,5 g | „0 g” lub „<0,5 g” |
| Kwasy tłuszczowe nasycone | <4 g | ±0,8 g | ≤0,1 g | „0 g” lub „<0,1 g” |
| Węglowodany i cukry | <10 g | ±2 g | ≤0,5 g | „0 g” lub „<0,5 g” |
| 10-40 g | ±20 % | >0,5 g i <10 g | do najbliższego 0,1 g | |
| >40 g | ±8 g | ≥10 g | do najbliższego 1 g | |
| Białko | <10 g | ±2 g | ≤0,5 g | „0 g” lub „<0,5 g” |
| Sól | <1,25 g | ±0,375 g | ≤0,0125 g | „0 g” lub „<0,01 g” |
| >0,0125 g i <1 g | do najbliższego 0,01 g |
Wartość odżywcza i kalkulacja kaloryczności wina wg IJHARSu
Źródło: Główny Inspektorat IJHARS (2025, 18 marca). Konferencja „Wino bez tajemnic” Łosiów, 18 marca 2025, cz. I [Plik video]. Pobrane z: https://www.youtube.com/watch?v=7NYG2eCtx0g
Absolwent Metrologii Chemicznej na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego. Absolwent Wydziału Inżynierii i Technologii Chemicznej Politechniki Krakowskiej. Adiunkt w Instytucie Nauk o Jakości i Zarządzania Produktem UE w Krakowie.
Członek-założyciel Stowarzyszenia Winiarzy Jury Krakowskiej, członek zarządu Małopolskiego Stowarzyszenia Winiarzy. Wykładowca Podkarpackiej Akademii Wina w Jaśle. Operator sekatora w Winnicy Wesoła. Kurator danych i twórca Mapy Polskich Winnic. Entuzjasta win szczerych.
Jeśli moje kalkulatory i opracowania pomagają Ci w produkcji wina, w ramach rewanżu możesz postawić mi wirtualną kawę ☕. Dzięki temu zyskam więcej energii, żeby rozwijać ⚗️️ enolab.pl
